Categorieën

open all | close all

De Linge rondwandeling is een wandeling waar je telkens verrast wordt. Het eerste gedeelte heb je rechts uitzicht op de rivier de Linge, de grens tussen Zuid-Holland en Gelderland. Op de uiterwaarden weidevogels, ganzen en koeien. Het uitzicht aan de linkerkant is afwisselend: je wandelt over een graspad langs het Galgenwiel (ontstaan na een dijkdoorbraak in 1658), ziet in een bocht een oude kleine Joodse begraafplaats verscholen liggen en na het oversteken van de provinciale weg heb je uitzicht op de fruitboomgaarden, appels en perenbomen die zeker in het voorjaar prachtig in bloei staan. Aan de overkant van de Linge ligt de beroemde glasfabriek Royal Leerdam. Even later bij de Beeldentuin Land en Beeld ga je het bos in, het pad is zelfs een beetje heuvelachtig. In Heukelum wandel je achter de huizen langs de Linge naar het haventje. Hier staat het beeld van de veerman en tevens is er een pontje dat fietsers en wandelaars naar het dagrecreatieterrein De galgenwaard in Oosterwijk brengt. Deze route steekt echter niet de Linge over.  Om het haventje heen gaat de wandeling verder over een graveldijkje (Appeldijk), rechts weer de Linge, links prachtige huizen met enorme tuinen. Het avontuurlijkste gedeelte van de route gaat beginnen nadat je het hek over geklommen bent. Je bevindt je nu in het natuurgebied Betuwe Linge Oevers van Staatsbosbeheer. Het pad is soms aardig overwoekerd, maar toch goed te bewandelen. Af en toe een overstapje over een hek, om het binnenwater heen, door het moeras en over een prachtige bloemenweide met schapen en paarden onder langs de dijk. Gelukkig liggen er in het moeras regelmatig planken, zodat natte voeten ons bespaard zijn gebleven. Ganzen vliegen verschrikt op, ook als we nog niet direct in de buurt zijn. Na dit prachtige gedeelte is er bovenaan de dijk een bankje, geschikt voor een korte pauze/lunchstop. Iets verder passeer je op de kaarsrechte Nieuwe Zuider Lingedijk de inundatiesluizen. Dit zijn speciale militaire sluizen om in geval van een oorlogsdreiging een waterbarrière te realiseren door het onder water zetten van aaneen gesloten polders.  Onder aan de dijk volg je het pad langs de wetering en via de schapenweide kom je op de Tiendweg, een zeer rustig asfaltweggetje. Direct aan de overkant van de provinciale weg wandel je weer over een graspad, onder langs de dijk, dwars tussen bomen, langs vijvers en over planken door het moerasbos. De smalle plankenpaden kronkelen door het moerasbos en zorgen voor een leuke onverwachte belevenis op deze wandeling. In de verte zie je de toren van Asperen al. Weer op de dijk aangekomen eerst nog even naar Fort Asperen, tegenwoordig een kunstfort met tentoonstellingen en een Taveerne waar je kunt genieten van een welverdiend drankje (kijk voor openingstijden op www.kunstfortasperen.nl).

Algemene informatie:
Parkeergelegenheid in Asperen: Leerdamseweg (bij sportpark).
Openbaar vervoer: NS station leerdam (aanlooproute circa 1,0 km, route start dan na de brug over de Linge, direct rechtsaf).
Horeca onderweg: in Asperen en Heukelum.

Indien u niet over een GPS beschikt, kunt u deze route met routebeschrijving/kaartje ook als PDF downloaden op de website van staatsbosbeheer.

Verder lezen “Rondwandeling langs de Linge: 17 km” »

GD Star Rating
loading…

Een mooie natuurwandeling dwars door de polders van de Alblasserwaard, waarbij de karakteristieke dorpjes Nieuwpoort en Ameide begin– en eindpunt zijn.

Nieuwpoort, vestingstadje aan de Lek, met kanonnen op de vestingmuren om vijanden weg te houden. Tegenwoordig kun je zonder gevaar buiten de vestingmuur wandelen over een graspad, gelegen tussen de rivier de Lek en de gracht. Schapen staan verscholen tussen de bomen op zoek naar schaduw. Even later loop je op de vestingwal met een mooi zicht op de Lek. De lekdijk overstekend ga je verder over het graspad, nog steeds op de vestingwal. Op de Lekdijk zie je een Beer, dit is een gemetselde dam in een vestinggracht in de vorm van een ezelsrug met daarop twee monniken (opstaande hindernissen).  Aan het einde verlaat je het oude gedeelte van Nieuwpoort, met rechts nog een blik op een prachtige bomenrij aan een gracht en het stadhuis, hier is tegenwoordig het historisch museum “Het Stadhuis” in gevestigd. Vlak voor de rotonde is het even goed opletten naar het juiste pad, maar over het hek vindt je de graskade die tot aan de Westermolen (watermolen) met het dieselgemaal Langerak gaat. Op de graskade versperren 3 koeien ons pad, maar gelukkig doen ze een stap opzij, zodat we er langs kunnen. Bij het gemaal staat een picknicktafel met uitzicht op de weilanden, een prima plek voor een korte pauze. Aan het begin van de Goudriaanse Kade worden wandelaars uitgenodigd om iets in het wandellogboek te schrijven. De Goudriaanse kade is schitterend om te wandelen, in één van de weilanden zien we een ooievaar rondlopen. Dit is niet zo gek want het ooievaarsdorp Liesvelt in Groot-Ammers is vlakbij. De kade komt uit bij de weg, maar aan de overkant gaat een smal slingerend paadje dwars tussen de bomen en met links en rechts een sloot verder. Een scherpe bocht naar links en het graspad wordt breder, dit is de Langerakse Kade. Waar we ook kijken, rondom zien we weilanden met grazende koeien, weidevogels en af en toe schiet er onverwachts een eend weg uit de sloot. Aan het eind van de graskade staat een enorm grote boom met een apart gevormde boomtak. Een bordje vertelt de geschiedenis van deze boom: een kwajongen spijkerde in de zestiger jaren klimhoutjes op de stam van deze populier. Wat later wilde de bezitter de boom verkopen aan de klompenmaker, echter vanwege de spijkers werd de boom niet geschikt bevonden om nog klompen van te maken. Dus hoewel door spijkers verwond mede daardoor nog steeds in leven. Is getekend, de kwajongen. Het smalle paadje gaat verder door een dichtbegroeid bos, hier komen weinig wandelaars, wat de route natuurlijk wel erg aantrekkelijk maakt. Een kleine omweg moet gemaakt worden omdat de route rechtdoor langs de eendenkooi niet toegestaan is. In de omringende sloten zien we eenden met kleine kuikens erachteraan zwemmen en we schrikken van een wegvliegende fazant. De laatste 5 kilometers naar Ameide gaan over een rustige verharde weg, o.a langs het hoofdkantoor van de Stichting Vrije Recreatie (kamperen bij de boer), een manege en een kaasboerderij. In Ameide wandel je richting het stadhuis met daarachter een bronzen beeld van De kersenplukker, een beeld van een man met een mand kersen en twee kinderen, geplaatst op een ronde bakstenen sokkel (kunstenaar Marcus Ravenswaaij).

Bijzonderheden:

Openbaar vervoer: zowel Nieuwpoort als Ameide zijn bereikbaar met de bus, lijn 90 (Arriva) van Utrecht naar Rotterdam Zuidplein v.v.

Eigen vervoer: Parkeren in Ameide, o.a mogelijk onderaan de Lekdijk bij de loswal, met bus 90 naar Nieuwpoort en vervolgens terugwandelen naar Ameide.

Horeca/winkels: alleen in Nieuwpoort en Ameide.

Verder lezen “Alblasserwaard, van Nieuwpoort naar Ameide, 17 km” »

GD Star Rating
loading…

Afwisselende historische wandeling vanaf de Abdij van Egmond waarbij je kennis maakt met het landschap achter de duinen langs de Noordzee. Het Monnikenpad start bij de Abdij van Egmond-Binnen.  In de Abdijwinkel (op zondag gesloten) kunt u onder andere een informatieboekje kopen met achtergrond over deze route . Al na 100 meter laten we de Abdij achter ons en gaan de wei in. We lopen langs de sloten en klimmen over een hek om verder te gaan over het jaagpad langs de Egmonder Binnenvaart. Op deze zomerse dag is het genieten van de koeien in de weilanden en de akkers vol paarse bloemen. Nadat we nog over diverse hekjes en een hoog bruggetje zijn gelopen, staat op het eind van het middeleeuwse jaagpad een bankje waar je uitzicht hebt op de mooie omgeving. Vier informatiepanelen met schilderijen van Nicolaes Jacobz. van der Heck laten zien hoe het er in 1648 uitzag. De klaprozen langs de weg laten een glimlach op je gezicht verschijnen. De Heilooer Zeeweg steken we snel over en gaan verder over een bospad. In de schaduw wandelen we richting Rinnegom. Hier vindt u vele maneges, mini-campings en ook de jeugdherberg van Egmond. Over de rustige asfaltweg “Weg naar de Bleek” bereiken we het duingebied van het Noordhollands Duinreservaat. Het kopen van een duinkaartje (€ 1,50 per persoon) is verplicht. Via de website van PWN kunt u ook een jaarkaart bestellen (€ 10). Na aanschaf van de toegangskaarten beklimmen we het uitkijkduin, waar we een prachtig uitzicht hebben op de duinen, de Noordzee, Egmond en de dorpen in de omgeving.  Na de vele traptreden weer afgedaald te hebben, genieten we op het bankje in de schaduw van onze lunch en kijken naar de vele fietsers die voorbijkomen. De route gaat verder langs de duinenrand en hier delen we het pad met de fietsers.  Na circa 1 kilometer verlaten we het fietspad en gaan linksaf door een klaphek. Een oude waterpomp blijkt  ondanks verwoede pogingen geen water meer te geven. Een smal zandpaadje afgewisseld met een graspaadje voert dwars door de duinen richting Albertusakker. Naast de Albertusakker en de Albertusput tref je hier ook horeca aan. Het verhaal gaat dat de botten van Albertus, een volgeling van Willibrordus, hier begraven lagen en later verplaatst zijn naar een klooster, waarna er een bron op die plek ontstaan is. Helaas is de vermeende geneeskrachtige werking van de bron niet te testen, aangezien de put afgesloten is met een deksel. Via de Sint Albertusweg lopen we terug naar de Abdij van Egmond. Het bezoek aan de kerk, de Abdijwinkel, de kaarsenmakerij en het stilterestaurant (koffie, thee, frisdrank) maken deze tocht compleet. Verder lezen “Monnikenpad Egmond, 9 km” »

GD Star Rating
loading…

In augustus/september 2009 hebben wij de GR 70 in Frankrijk gelopen, ook wel bekend als Le chemin de Stevenson / Stevenson trail. We zijn hiermee in de voetsporen getreden van Robert Louis Stevenson, die deze tocht in 1878 met zijn ezelin Modestine heeft gemaakt. Zijn tocht ging van Le Monastier sur Gazeille naar St Jean du Gard, wij zijn vanuit de pelgrimsstad Le Puy en Velay vertrokken voor deze lange afstandswandeling van circa 250 km. De route gaat door een afgelegen en mooi landelijk landschap: akkervelden, weilanden, heidevelden, bergen, riviertjes, bossen, gehuchtjes en dorpjes. Je wandelt over voetpaden, karrensporen, bospaden, kleine weggetjes en oude veetrekpaden.

Als je nog nooit eerder een trektocht hebt gemaakt, is de GR 70 zeer geschikt om mee te beginnen. Voor de overnachtingen onderweg hebben we gebruik gemaakt van gites d’étape, chambre d’hotes, hotels en een weekendje rust in een stacaravan.

Voor meer informatie (reisverslag, etappes, overnachtingsmogelijkheden, faciliteiten onderweg etc.) kun je hier terecht.

GD Star Rating
loading…

Wandelknooppunt Oosthuizen is het beginpunt van verschillende wandelingen, zowel voor een klein ommetje als voor een lange wandeling. Voor deze wandeling hebben we 2 routes gecombineerd, namelijk de “Kijk over de Kogenroute” en de “Waterlingroute”. LET OP: honden zijn niet toegestaan. Route is niet mogelijk van 15 maart tot en met 15 juni in verband met het broedseizoen. Op weg naar Beets wandel je langs de weilanden van de Kleine Koog. De Kogen, die in dit gebied liggen, zijn ontstaan toen er in de Middeleeuwen dijken landinwaarts werden aangelegd en niet direct aan de vloedlijn. Het land tussen de zee en de dijken moest bij stormvloeden de kracht van de golven breken. De meeste buitendijkse gronden, Kogen genoemd, liggen inmiddels wel achter dijken. Via een bruggetje kom je in Beets, waar een kerk staat uit de 15e eeuw. Voor informatie en bezoekmogelijkheden: www.kerkbeets.nl. Vlak na Beets wandelen we via de weilanden in de polder Beetskoog richting Oudendijk. Diverse hazen zien we heerlijk in het rond rennen, het lijkt wel tikkertje en haasje over!  De route gaat verder naar het Dieselgemaal Beetskoog. Hier staat een picknicktafel, dus een goede plek om even te lunchen. Het gebouw van het gemaal Beetskoog stamt uit 1877. Tot 1931 pompte dit stoomgemaal het water vanuit de polder naar de Schermerboezem en overbrugde een hoogteverschil van ongeveer twee meter. Van mei tot oktober kunt u iedere eerste zaterdag van de maand het werkende gemaal bezoeken (11.00 – 16.00 uur). Over de grasdijken vervolgen we onze wandeling richting het IJsselmeer en Schardam, waar we de Noordersluis passeren. Niet veel later nemen we een zijpad naar het IJsselmeer en lopen vlak langs het water door het natuurgebied Oosterkoog. Bij de dijk aangekomen heb je een mooi uitzicht over de diepgelegen Etersheimbraakpolder (6 meter onder zeeniveau). Hier vindt u ook het bezoekerscentrum en molen De Breek (geopend zaterdag en zondag van 10.00 – 18.00, zie voor verdere gegevens www.debreek.com). Na de molen begint het leukste gedeelte van de route. Op de weg terug naar Oosthuizen ga je dwars door de weilanden, over houten bruggetjes en tweemaal met een pontje de brede sloten over. De pontjes moet je zelf naar de overkant trekken. Een leuke ervaring voor jong en oud!

Verder lezen “Polder rondwandeling Oosthuizen  —  IJsselmeer, 15 km” »

GD Star Rating
loading…

Een goede parkeergelegenheid voor deze wandeling vonden we tegenover Boshuis Drie (horeca) en het daarachter gelegen natuurkampeerterrein van Staatsbosbeheer. De wandeling gaat meteen het Speulderbos in. Dit is één van de oudste en mooiste bossen van Nederland. Het bos schijnt een paradijs te zijn voor edelherten, (roof)vogels, dassen en wilde zwijnen, echter wij zijn ze niet tegengekomen. Het Speulderbos wordt ook wel ‘het bos van de dansende bomen’ genoemd. Dit komt doordat de stammen in de nevel lijken te bewegen. Het asfaltweggetje wordt al snel een zandweg door het bos. Op een gegeven moment slingert het 2-sporenpad richting de Ermelosche Heide. Hoewel dit ook een militair oefenterrein, hebben we er niets van gemerkt. Na het oversteken van 3 brede zandbanen en een fietspad komen we op de heide. De route brengt ons naar eenzame berk. Dit punt noemt men de Paalberg, het hoogste punt in de omgeving (44,2 m). Vlak voor een bosje gaan we rechtsaf richting een fiets/wandelpad. Na circa 1 km steken we de drukke, maar overzichtelijke N302 over. Na het pad door het bos wandelen we over een weggetje langs een aantal houtsingels. Via een slingerpaadje komen we bij het landgoed Leuvenum. Onderweg niet alleen maar bos en heide, maar ook weilanden en maisvelden. Via een mooie brede laan lopen we naar het kasteel van Staverden. Het kasteel is niet te bezoeken, maar je mag wel door de tuinen wandelen. Vlak bij het kasteel zijn ook enkele tafels en banken, een prima plek voor een lunchpauze. We wandelen verder door het witte hek van het Geldersch Landschap en komen op het Landgoed Staverden. Hier steken we 2 stroompjes over, waaronder de Staverdense beek. De wandeling gaat verder over het Speulderveld, een lang recht pad over de heide. Na Speuld wandelen we door het bos weer terug naar Boshuis Drie. Bij restaurant Boshuis Drie kunt u vervolgens genieten van de traditionele Veluwse gastvrijheid.

Verder lezen “Rondwandeling Veluwe (Drie, Speuld, Leuvenum), 18 km” »

GD Star Rating
loading…

De laatste 3 nachten van onze vakantie verbleven wij in het Monasterio Lluc, gelegen in the middle of nowhere in het berggebied Serra de Tramuntana. Via de website www.lluc.net kun je alles lezen over de geschiedenis. De belangrijkste bezienswaardigheid is de Zwarte madonna, La Moraneta, maar ook de Cami del Misteris, een soort kruisweg, het museum en de botanische tuin zijn de moeite van het bezoeken waard.  Overdag zijn er vele dagtoeristen, maar aan het eind van de middag keert de rust terug en geniet je van de rust, ruimte en stilte. Het Monasterio Lluc is het belangrijkste klooster op Mallorca voor pelgrims, maar zeker ook voor wandelaars.  Hiervandaan kun je vele wandelingen maken, maar toch hebben wij gekozen voor een spectaculaire wandeling die start bij het Embalsa de Cúber. Dit stuwmeer is aangelegd voor de drinkwatervoorziening van Mallorca.

Nadat we de auto geparkeerd hadden liepen we eerst langs het meer tot aan de stuwdam. Tussen de bergen door daalden we via een steile afdaling over een ruig en stenig pad af. Eenmaal beneden liep het pad langs de waterpijplijnen door de Torrent d’Almadrà. Op deze wandeling is het raadzaam om een zaklamp mee te nemen, aangezien je door 5 tunnels wandelt. De eerste tunnel levert geen problemen op, bij de tweede moet je op het eind opletten voor je hoofd, in de derde is halverwege een “raam”, de vierde is meer een rotsboog dan een tunnel en de vijfde kan op het eind een beetje modderig zijn. Het kan zijn dat er 3 euro betaald moet worden, echter wij hebben niemand gezien, maar hou er wel rekening mee.

Via een breed pad dalen we verder de vallei in, alvorens weer te gaan klimmen naar de Refugi de Tossals Verds. Het berggebied heeft plaatsgemaakt voor een landschap vol met olijfbomen,  je kunt zien dat ze hier al jaren staan. Na de Refugi klimmen we zigzaggend door een bosgebied langs hellingen waar vroeger het land werd bewerkt, je ziet overal nog van die stenen muurtjes. Het uitzicht onderweg is prachtig. De ruines Cases Velles des Tossals links van de col op 707 meter, stellen niet veel meer voor. Eindelijk wandelen we weer eens een stukje vlak en we volgen de bordjes richting Font des Noguer. Het pad loopt parallel aan de de torrent des Prat, een droogstaand stroompje. Onderweg zien we een geit op een tak in de boom staan , heerlijk snoepend van de hoogste bladeren in de boom. Een laatste klimmetje naar Coll des Coloms, 808 meter, alvorens we weer licht afdalen tot de Canaleta, een aangelegd waterkanaal. De laatste kilometers langs de Caneleta zijn vlak  en zo komen we weer terug bij de auto. Neem op deze prachtige en afwisselende wandeling voldoende eten en drinken mee, want je komt niets tegen. Wij hadden aan 3 liter water per persoon net genoeg!

In de gallery treft u nog meer foto’s aan. Verder lezen “Wandeling Tossals Verds, 12 KM, Mallorca” »

GD Star Rating
loading…

De wandeling Muntanyes d’Arta in het Nationaal Park Peninsula de Llevant hebben we gevonden in een brochure van www.infomallorca.net.  Het was even zoeken naar de juiste startplaats, maar uiteindelijk kwamen we via een zijweg van de Carretera d’Arta a l’ermita de Betlem bij de Parking de s’Alqueria Vella (bij oude boerderij). Op het moment dat we onze wandelschoenen aantrokken, kwamen er 3 brandweerauto’s aan. Voor de zekerheid maar even gevraagd of er ergens een bosbrand was, maar dat was niet het geval. Zij hadden daar afgesproken voor een bijeenkomst. Een rechte lange brede grindweg (1,5 km) gaat van S’Alqueria naar de ruïnes van Es Verger. Bij Es Verger, op een hoogte van circa 300 meter, kijken we richting de zee, die we in de verte zien liggen. Onze volgende grindweg (3 km) zien we ook, gelegen tussen de rotswand Ses Murades aan de rechterkant en bergtopjes aan de linkerkant. Deze weg is 3 km lang en bracht ons naar de Albarca Houses. Het was niet duidelijk of deze huizen nog bewoond zijn, maar er liepen wel schapen rond. Hier is ook een herberg, namelijk Refugi de s’Alzina. Een prima plek om een even een rustpauze te nemen. Er was nu niemand aanwezig in de herberg, maar na reservering kun je hier wel overnachten. Hiervandaan daalde de weg, met af en toe een klimmetje, richting de kust en het blauwe water van de Middellandse Zee. Bij het strandje (de mooiste van het Llevant National Park) is nog een herberg, Refugi de s’Arenalet. In de schaduw hebben we hier onze lunchpakket gegeten. Vanaf deze herberg begon een steile klim. Tot aan de Ets Oguers Refugi ging het nog over een breed pad, maar daarna ging de route over een smal bergpaadje. Achterom kijkend had je prachtige uitzichten over zee en de omgeving, waar we zojuist vandaan kwamen. Op een gegeven moment zag je in de verte de Puig de Sa Tudossa liggen. Op deze 450 meter hoge top staan radiomasten. Op ongeveer 10 km hadden we in de gaten dat het aantal kilometers (volgens de brochure 14 km) niet juist kon zijn. Dit was even een tegenvaller, aangezien het erg warm was. Uiteindelijk bleek de route 18 km lang te zijn. Gelukkig ging de route op het laatst weer dalend naar het beginpunt.  Het was een mooie wandeling met prachtige uitzichten, alleen iets langer dan vooraf gedacht!

Verder lezen “Montañas d’Artà, 18 Km, Mallorca” »

GD Star Rating
loading…

SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSC

Met de huurauto, al in Nederland geregeld bij Sunny Cars, via Alcudia en circa 4 km na Mas Pal/Bon Aire naar het beginpunt gereden. Hier hebben we de auto geparkeerd vlak voor het startpunt Campament de la Victoria. De route begint met een klim naar de Col de ses Fontanelles, 163 m, om vervolgens af te dalen over oude voetpaadjes in de Fonyanelles Vallei (hoogteprofiel heeft slechts een kleine afwijking van circa 5 meter, dus redelijk nauwkeurig).  Aangezien je enkele keren de rivierloop kruist, is deze route bij regen of na heftige regenval niet aan te raden. Nu, eind mei, stond hij helemaal droog. Je komt vervolgens bij een bosweg, die stijgt naar Coll Baix, 128 m. hier is een onbemande schuilhut met daarbuiten een tafel met bank, zeer geschikt voor de lunchpauze. Zelfs een toilet is aanwezig. hiervandaan kun je het voetpad naar zee nemen, je komt dan terecht bij het Platja des Coll Baix, alleen te voet of per boot te bereiken. Dit hebben wij niet gedaan, aangezien er nog een pittige klim voor ons lag. Het zigzag-pad brengt ons naar boven en om de top van de Talaia d’Alcudia te bereiken is het nog 5 minuutjes extra klimmen. Op de top, 446 m,  staat nog een oude toren, een refugi en uitkijkpost. Deze was bemand om eventuele bosbranden direct te kunnen melden. het lijkt me een eenzame job, dus heb ik even een praatje met hem gemaakt. Ondertussen hield hij wel het gebied in de gaten. Dit jaar (2009) was er al 1 brand geweest, maar hij verwacht er in de zomer wel meer. Een dalend bospad brengt ons bij de Ermita de la Victoria, hier is ook een restaurant met terras en zeezicht, picnicplaatsen en een grote parkeerplaats. Mocht je dus je auto niet in het begin kunnen parkeren, dan kun je hier ook de route beginnen. Door het bos wandelen we via een klein bospaadje terug naar de auto. Een mooie en afwisselende wandeling, die zeker de moeite waard is!

In de gallery treft u nog meer foto’s aan.

Verder lezen “Talaia d’Alcudia via Ses Fontanelles, 11 Km, Mallorca” »

GD Star Rating
loading…

Vanuit ons hotel Viva Blue hadden we uitzicht op het nationaal park S’Albufera. Om hier te gaan wandelen was een goede binnenkomer. Weinig tot geen hoogteverschillen. De route begon bij het informatiecentrum, waar ook een natuurfototentoonstelling was. Je hebt wel een permit nodig, echter voor individuele bezoekers is die gratis. De wandeling zelf was door de lange rechte paden een beetje eentonig, er kwam soms geen eind aan, maar de natuur was wel mooi.  Vooral de vele vogels, zoals eenden, meerkoeten, futen, zilverreigers en nog een aantal waarvan ik de naam niet weet. Ook kwamen we (wilde) paarden tegen, die lekker aan het pootje baden waren in het water, evenals een aantal koeien. Zelfs een kalfje lag heerlijk in het zonnetje te genieten. In de gallery treft u nog meer foto’s aan. Verder lezen “Nationaal park S’Albufera, 11 Km, Mallorca” »

GD Star Rating
loading…
© 2010 Europese Wandelingen Suffusion WordPress theme by Sayontan Sinha

Bad Behavior has blocked 309 access attempts in the last 7 days.